Blockchain to rozproszona i zdecentralizowana baza danych, która służy do przechowywania informacji w postaci chronologicznie połączonych bloków danych. Każdy blok zawiera zestaw transakcji lub zapisów oraz unikalny identyfikator (tzw. hash) poprzedniego bloku, co tworzy ciągłą, nierozerwalną strukturę – łańcuch bloków. Dzięki tej konstrukcji blockchain zapewnia integralność i odporność na manipulacje: zmiana danych w jednym bloku wymagałaby jednoczesnej zmiany wszystkich kolejnych bloków w całej sieci, co jest praktycznie niewykonalne przy odpowiednio dużej liczbie węzłów (komputerów) uczestniczących w systemie. Blockchain działa bez centralnego organu – dane są replikowane i weryfikowane przez uczestników sieci (tzw. nodów), co sprawia, że zaufanie jest budowane poprzez mechanizmy kryptograficzne i konsensus sieciowy, a nie poprzez instytucje pośredniczące.
Technologia blockchain wykorzystywana jest najczęściej jako fundament dla kryptowalut, takich jak Bitcoin czy Ethereum, ale jej zastosowania są znacznie szersze – obejmują m.in. systemy rejestrowania umów (smart contracts), logistyki, zarządzania tożsamością, głosowania elektronicznego czy certyfikowania własności cyfrowej (np. NFT). Cechy takie jak przejrzystość, niezmienność zapisów, decentralizacja i możliwość automatyzacji procesów czynią blockchain potencjalnie rewolucyjnym narzędziem w wielu branżach. Jednak technologia ta ma również ograniczenia: skalowalność, zużycie energii (w niektórych modelach konsensusu), czy kwestie regulacyjne, które są przedmiotem intensywnych debat na całym świecie.